Trompet, topluluk içinde kendini duyurmakta zorlanmayan bir çalgıdır. Asıl güçlük tersindedir.
Bakır grubu içinde trompetin üç ayrı işlevi vardır ve her biri farklı bir gürlük dengesi ister.
Birincisi melodiyi taşımaktır. Burada trompet öndedir ancak öne çıkmak yüksek sesle çalmak değildir; ton netliği çoğu zaman gürlükten daha etkilidir.
İkincisi armoninin bir sesini tutmaktır. Bu durumda trompet grubun içinde erimeli, kendi rengini gruba katmalıdır.
Üçüncüsü renk katmaktır; kısa vurgular, ani girişler. Burada denge en hassastır çünkü yanlış hesaplanmış bir giriş bütün dokuyu bozar.
Kursiyerin öğrenmesi gereken şey, hangi anda hangi işlevi üstlendiğini duymaktır. Bu, partisyona bakarak değil, dinleyerek anlaşılır.
Pratik yöntem şudur: prova sırasında kursiyer kendi partisini değil, altındaki sesi dinlemeye çalışır. Kendi sesini duymayı bıraktığında grubu duymaya başlar.
İkinci yöntem gürlük ölçeğini daraltmaktır. Çoğu amatör topluluk yalnızca iki gürlük kullanır: yüksek ve daha yüksek. Oysa kullanılabilir aralık çok daha geniştir.
Kısık çalabilmek, yüksek çalabilmekten daha zor ve daha değerlidir.
Derslerimizde topluluk çalışmaları gürlük dengesi ve dinleme üzerine kurulur.