Caz çalışmasına başlayan kursiyerin ilk sorusu genellikle hangi parçayla başlanacağıdır.
Seçim ölçütü zorluk değil, yapıdır.
İyi bir başlangıç standardı üç özellik taşır. Birincisi kısa ve tekrarlı bir formdur; kursiyer akor döngüsünü ezberleyebilmelidir.
İkincisi akor değişimlerinin seyrek olmasıdır. Her ölçüde iki akor değişen bir parça, doğaçlamaya yeni başlayan biri için çalışmayı imkânsız kılar.
Üçüncüsü ezginin tanınır olmasıdır. Kursiyer melodiyi içinde duyabildiği bir parçada daha rahat hareket eder.
Bu ölçütlere uyan parçalar genellikle blues formundaki ve basit döngülü standartlardır.
Çalışma sırası şöyledir. Önce ezgi ezberlenir, notaya bakmadan çalınabilecek düzeye gelinir.
Ardından akor sesleri arpej hâlinde çalışılır; kursiyer form boyunca hangi seslerin bulunduğunu duymaya başlar.
Üçüncü aşamada kısa doğaçlama denemeleri yapılır; bir korus, sınırlı nota sayısıyla.
Dördüncü aşamada tempo artırılır ve kayıtla birlikte çalınır.
Bir standart bu sırayla çalışıldığında dört altı hafta sürer ve kursiyerin dağarcığına kalıcı olarak girer.
Derslerimizde caz repertuvarı basit döngülü standartlarla başlatılır ve form ezberi öncelikli tutulur.