Kursiyerlerin en sık dile getirdiği şikâyet ilerleyememektir. Çoğu zaman ilerleme vardır ama görünmez.
Nedeni şudur: gelişim küçük adımlarla olur ve küçük adımlar günlük algıda kaybolur.
Bu görünmezliği ortadan kaldıran araç basittir: çalışma günlüğü.
Günlük karmaşık olmak zorunda değildir. Tarih, çalışılan süre, çalışılan başlıklar ve ölçülebilir birkaç veri yeterlidir.
Ölçülebilir veriler trompette nettir. Uzun sesin süresi saniye cinsinden yazılır. Bir alıştırmanın temiz çalınabildiği en yüksek tempo yazılır. Zorlanmadan çıkabilen en tiz ses yazılır.
Bu üç veri haftalık olarak bakıldığında ilerleme tartışmasız hâle gelir.
İkinci işlev tanı koymaktır. Kötü geçen bir günün nedeni günlüğe bakınca çoğu zaman görünür: önceki gün fazla çalışılmış, ya da iki gün ara verilmiştir.
Üçüncü işlev planlamadır. Hangi başlığın ihmal edildiği ancak kayıt tutulduğunda fark edilir; kursiyerler genellikle sevdikleri başlıkları fazla, zorlandıkları başlıkları az çalışır.
Günlük tutmak günde iki dakika alır ve bu iki dakika çalışmanın en yüksek getirili bölümüdür.
Üç ay sonra geriye bakıldığında, günlük hem ilerlemenin kanıtı hem de sonraki planın kaynağı olur.
Derslerimizde kursiyerlerden çalışma günlüğü tutmaları istenir ve günlük derste birlikte gözden geçirilir.