Trompet denince akla gelen si bemol trompettir; eğitim ve topluluk repertuvarının varsayılanıdır.
Ancak aile daha geniştir ve her üye belirli bir ihtiyaçtan doğmuştur.
Do trompet orkestra repertuvarında yaygındır. Biraz daha kısa borusu, daha parlak ve daha doğrudan bir ton verir; ayrıca orkestra partilerinin aktarımsız okunmasını kolaylaştırır.
Piccolo trompet bunun ileri örneğidir. Belirgin biçimde kısa borusuyla tiz bölgeyi erişilebilir kılar ve barok repertuvarın dayanıklılık yükünü azaltır.
Bu çalgı olmasaydı, tiz bölgede yazılmış barok eserlerin konser salonlarında düzenli olarak seslendirilmesi çok daha zor olurdu.
Mi bemol ve re trompetler klasik dönem konçertolarında tercih edilir; belirli tonlarda parmak düzenlerini basitleştirirler.
Flügelhorn ise ayrı bir yerdedir. Konik gövdesi nedeniyle daha yumuşak ve yuvarlak bir ton verir; caz repertuvarında balatlarda sık kullanılır.
Kursiyer için pratik sonuç şudur: çalgı değişikliği bir üst seviye göstergesi değil, repertuvarın gerektirdiği bir araçtır.
Erken geçiş ise zararlıdır. Farklı akortlar farklı direnç ve farklı ağızlık ölçüsü ister; temel teknik oturmadan geçiş kararlılığı bozar.
Derslerimizde farklı akortlara geçiş, repertuvar ihtiyacı doğduğunda ve eğitmen yönlendirmesiyle yapılır.