Gam çalışması çoğu kursiyerin en isteksiz olduğu bölümdür. Tekrarlıdır, ezgi taşımaz ve ilerlemesi yavaş görünür.
Buna karşın hiçbir metot onu programdan çıkarmaz. Nedeni pratik.
Repertuvarda karşılaşılan pasajların büyük bölümü gam ve arpej parçalarından oluşur. Bu parçalar önceden çalışılmışsa, yeni bir eser öğrenmek pasajları tek tek çözmeyi gerektirmez.
Yani gam çalışan kursiyer, aslında ileride karşılaşacağı eserlerin bir bölümünü önceden çalışmış olur.
İkinci kazanım parmak ile dil eşzamanlılığıdır. Gam bu eşzamanlılığı basit bir malzeme üzerinde sınamaya imkân verir.
Üçüncüsü tonalite duyusudur. Kursiyer hangi tonda olduğunu duymaya başlar; bu, deşifreyi ve doğaçlamayı doğrudan besler.
Çalışmayı verimli kılan birkaç kural vardır. Birincisi tempo defteri tutmaktır; ölçülmeyen ilerleme görünmez.
İkincisi her gün tüm tonları çalmamaktır. Günde iki ton, dikkatle çalışıldığında, on iki tonu aceleyle geçmekten etkilidir.
Üçüncüsü ritmik varyasyondur; aynı gam farklı ritim kalıplarıyla çalındığında parmaklar ezberden çıkar.
Derslerimizde gam çalışması günlük programın sabit bir bölümü olarak, sınırlı sayıda tonla yürütülür.