Kursiyerler bir noktada şunu fark eder: akort borusu doğru ayarlanmış olsa bile bazı sesler tam yerinde duyulmaz.
Bu bir hata değil, pistonlu çalgıların yapısal özelliğidir.
Nedeni şudur: her piston boruya belirli bir uzunluk ekler. Tek başına doğru hesaplanmış bu uzunluklar, iki ya da üç piston birlikte basıldığında toplamda gereğinden kısa kalır.
Bu yüzden bazı parmak düzenleri tiz duyulmaya eğilimlidir.
Çözüm iki katmanlıdır. Birincisi mekaniktir: birinci ve üçüncü piston borularının hareketli olması bu farkı düzeltmek içindir. İcracı çalarken bu boruları uzatır.
İkincisi işitseldir. Kursiyer hangi seslerin hangi yönde kaydığını bilmeli ve dudakla küçük düzeltmeler yapabilmelidir.
Bu düzeltme yeteneği kulakla kazanılır, hesapla değil.
Çalışma yöntemi bir akort cihazı ile başlar ancak orada kalmaz. Cihaz hangi seslerin kaydığını gösterir; düzeltmeyi kulak yapar.
İkinci aşamada uzun ses çalışması bir referans sesle birlikte yapılır. İki ses arasındaki titreşim duyulmaz hâle geldiğinde entonasyon oturmuştur.
Topluluk içinde bu beceri daha da önem kazanır; tek başına doğru olan bir ses, grup içinde yanlış duyulabilir.
Derslerimizde entonasyon çalışması akort cihazı ve referans sesle birlikte yürütülür.